لعنت به صداقت

در روزهای بی اعصابی و کلافگی خودت ، دلواپسیت برای یکی که همو ندیدین وتو فکر میکردی دوستین جور دیگه ای تعبیر شده ،و این حالتو خرابتر میکنه

یعنی وضع دنیا و روابط آدمها انقدررر خرابه که چنین احساسی قابل هضم نیست و به نظر مسخره و احمقانه میاد?

اگه اینجوره ... من بیزارم از این دنیا

چرا پشت هر محبت و لطف بی چشمداشتی یه تصور مسموم میاد که شاید طرف منظور داره

حالم داره بهم میخوره

از همه چی .. از همه چی

# من احمق نیستم و کنایه ها رو میفهمم

# متأسفم ... متأسفم

# انقدر عصبی شدم که تنفسم نامنظمه و گر گرفتم

# برای بار هزارم به خودم لعنت میفرستم ... چون نمیتونم احساسم به آدمها رو پنهان کنم

انقدر احمقم که نمیفهمم که شاید طرفم توان تفکیک حسها رو نداره

محبت و نگرانی خواهرانه من به لجن کشیده شده ... تحقیر شدم و تهمت شنیدم اونم بیگناه

# به دنیا اعتمادی نیست

به آدمها اعتمادی نیست

# بد بودن رو یاد میگیرم...

قسم میخورم

# میلرزم از خشم ...

# یادم رفت ... چرا من احمق یادم رفت ای خدا

چرا یادم میره محبت زیادی آدمها رو دچار توهم میکنه...

چند بار از یه سوراخ گزیده بشم

خاک بر سر من کنن

بعدا" نوشت:

این پست در شرایطی نوشته شده که به شدت بهم ریختم

با افعال پس و پیش و بدون ویرایش ... با دستهایی که از شدت ناراحتی میلرزید ... بر من ببخشید

# هلن عزیزم ... اگر تند جواب دادم بزار به حساب ناراحتیم و ببخش

# حالم که روبراه بشه برمیگردم... گیج و منگم هنوز... سنگین بود برام

شاید فردا......